Kornwalia piękna jest...

Isles of Scilly to archipelag, na który składa się pięć głównych, zasiedlonych łącznie przez 2 tys. mieszkańców wysp: St. Mary’s, Tresco, St. Martin’s, Bryher i St. Agnes. Oprócz nich, w odległości zaledwie 28 mil od wysuniętego najdalej na południowy-zachód punktu Wielkiej Brytanii – Land’s End rozrzuconych jest 150 mniejszych wysp i wysepek.

Isles of Scilly charakteryzuje łagodny, umiarkowany klimat oraz mnogość piaszczystych, złocistych plaż. Jest to zatem idealne miejsce dla turystów i urlopowiczów, oraz dla hodowców unikatowych kwiatów, które potem eksportowane są na kontynent. To właśnie turystyka, hodowla (słynne narcyzy) oraz rybołówstwo są głównymi gałęziami gospodarki tego obszaru. Należy jednak pamiętać, że o ile morskie otoczenie łagodzi zmiany temperatury, to w okresie jesienno-zimowym tamtejsze warunki stają się mniej przyjazne za sprawą ostrych wiatrów znad Atlantyku. Najlepszy przykład różnic klimatycznych możemy zaobserwować na wyspie Tresco, gdzie na jej południowej stronie hodowana jest roślinność subtropikalna, podczas gdy północną stronę porastają wrzosowiska oraz zaobserwować tam można wpływ wiatru na ukształtowanie skał i całego terenu.



Na archipelagu znajdują się ślady świadczące o tym, że był on trwale zamieszkiwany przez przybyszy z Kornwalii już 4 tys. lat temu, w epoce brązu. Na największej wyspie – St. Mary’s znajdują się dwa archeologiczne stanowiska usytuowane w miejscach, gdzie niegdyś istniały prehistoryczne wioski. Warto na własne oczy zobaczyć pozostałości z tamtego okresu w Bant’s Carn i Halangy Down oraz zwiedzić muzeum i Heritage Centre (Centrum Dziedzictwa) prezentujące dorobek kulturowy oraz historię wysp. Oba budynki znajdziemy w stolicy: Hugh Town, na St. Mary’s. Fascynujące pozostałości dokumentujące czasu, gdy ziemie brytyjskie znajdowały się pod rzymskim protektoratem można natomiast napotkać na bezludnej obecnie wyspie Nornour. Część cenniejszych eksponatów pochodzących z pierwszych wieków naszej ery znajduje się we wcześniej już wspomnianych muzeach. W swoich dziejach wyspy były także świadkiem wizyt Wikingów, którzy nadali im nazwę Syllorgar. Została ona przemieniona przez Rzymian na Sully, co miało znaczyć słoneczne wyspy. Obecna nazwa jest wynikiem zmian językowych do jakich doszło na przestrzeni dziejów: literę c zaczęto dodawać do nazwy w XVI w., kiedy w epoce renesansu transformacje przechodziło wiele języków, w tym angielski ze staroangielskiego stając się współczesnym angielskim. Od epoki średniowiecza na Isles of Scilly zaczęły pojawiać się fortyfikacje obronne, które miały być pierwszym bastionem w razie potencjalnego ataku najeźdzców – Francuzów i Hiszpanów. Największe ich nagromadzenie przypada oczywiście na stolicę –Hugh Town, gdzie prócz zabytkowych garnizonów znajduje się zamek Star Castle, którego budowę zleciła królowa Elżbieta I. Znajdują się tam również nigdy niedokończone fortyfikacje – Harry’s Walls. Okres świetności i rozkwitu tego obszaru przypada na XIX stulecie, które przyniosło industrializm. Obecnie zwiedzając poszczególne wyspy nadal można zauważyć ślady tamtych czasów – pozostałości świadczące o budowie statków na plażach w okolicach zatok pełnych niegdyś pływających jednostek rybackich i handlowych.

Bez własnego środka transportu większość wycieczek między wyspami można odbyć jedynie w sezonie letnim. Wyspą, od której odbijają łodzie jest oczywiście St. Mary’s. Regularnie kursuje tam również statek do Penzance. Podczas przybijania do kolejnych wybrzeży możemy natrafić na dawne latarnie morskie i strażnice oraz na opuszczone już kryjówki przemytników. Na wysepce Samson znajdują się dwa bliźniacze wzgórza, których piękno uwydatniają zachody słońca. Niegdyś była to wyspa zamieszkała przez wiele rodzin – dziś pozostaje bezludna. Ruiny najstarszej chrześcijańskiej budowli możemy zaobserwować na wyspie St. Helen’s, na której spoczywa podobno potomek jednego z królów angielskich. Podczas żeglugi istnieje możliwość zobaczenia na własne oczy Western Rocks – skalistych wysepek, bedących niegdyś przyczyną zatonięć ogromnej ilości statków.

Drugą największą po St. Mary’s wyspą jest Tresco. Znajduje się ona wraz z wyspą Byrher w prywatnych rękach od 1831 roku. Pierwszy właściciel Augustus Smith sfinansował budowę opactwa (Tresco Abbey) a także założył ogród, który jest obecnie jedną z głównych atrakcji turystycznych archipelagu (Tresco Abbey Garden). Dwie średniowieczne fortyfikacje zwane zamkami nadają miejscu niepowtarzalny urok.

Warto znaleźć się na Isles of Scilly ze względu na ich unikalną faunę i florę niespotykaną w innych częściach Wielkiej Brytanii. Obecność koralowców, wielu rzadkich gatunków ptaków mających tu swoje obszary lęgowe oraz morskich ssaków czyni z tego obszaru rezerwat krajobrazowy i miejsce szczególnego zainteresowania przyrodników. Hugh Town zapewnia mieszkańcom i turysto rozrywki kulturalne w postaci koncertów, wystaw i wystąpień a także oferuje możliwość uprawiania sportów. Znajdują się tam pola golfowe i tenisowe, wypożyczalnie rowerów i sprzętu wodnego.